świecić

świecić leuchten, scheinen luire λάμψη блясък

verb intransitive świecić [ɕfjɛʨiʨ]

być źródłem światła, świecić się briller

Słońce świeci. Il y a du soleil.

Ta lampa słabo świeci. Cette lampe ne donne pas beaucoup de lumière.

świecić pustką/pustkami être complètement vide

Kasy świecą pustkami. Les caisses sont complètement vides.

verb reflexive świecić się [ɕfjɛʨiʨ ɕɛ]

1 być zapalonym, świecić être allumé/-ée

W sypialni świeci się mała lampka. Une petite lampe est allumée dans la chambre.

2 błyszczeć się briller

Zlew aż się świeci od czystości. L'évier brille de propreté.

świeci się
światło jest włączone il y a (de) la lumière

U sąsiadów jeszcze się świeci. Il y a encore de la lumière chez les voisins.

Nie wszystko złoto, co się świeci. Tout ce qui brille n'est pas or.