czas

czas Zeit, Tempus tense, time durée, temps время tempo صيغة الفعل, وَقْت čas tid χρόνος, χρόνος ρήματος tiempo, tiempo verbal aika, aikamuoto vrijeme 時制, 時間 시간, 시제 tijd, tijdsvorm tid, verbtid tempo, tempo verbal tempus, tid เวลา, ตึงเครียด zaman thời của động từ, thời gian 时态, 时间 време 時間

noun masculine czas [ʧas]

1 ciąg chwil, trwanie temps

tracić czas perdre du temps

Czas ucieka. Le temps fuit.

To kwestia czasu. C'est une question de temps.

Nie mam czasu. Je n'ai pas le temps.

Zabrało mi to dużo czasu. Ça m'a pris beaucoup de temps.

2 określona chwila lub okres temps

czas wakacji le temps des vacances

Od czasu, gdy... Depuis le temps que...

Czas wracać. Il est temps de rentrer.

3 okres w historii temps

dawne dobre czasy le bon vieux temps

4 kategoria gramatyczna (genre) féminin

czas przeszłyprzyszły le passé/le futur

czasownik w czasie teraźniejszym verbe au présent

okolicznik czasu complément de temps

5 wynik sportowy temps

uzyskać najlepszy czas na 100 metrów réaliser le meilleur temps sur cent mètres

czas wolny temps libre

dla zabicia czasu pour tuer le temps

nie ma czasu do stracenia il n'y a pas de temps à perdre

z czasem avec le temps

Zobaczysz, z czasem wszystko się ułoży. Tu verras, avec le temps tout va s'arranger.

czas letni/zimowy l'heure d'été/d'hiver

ruchomy czas pracy temps de travail aménagé

od czasu do czasu
czasami de temps en temps

od pewnego czasu depuis un certain temps

na czas à l'heure

Skończył pracę na czas. Il a fini son travail à temps.

na czas nieokreślony à durée indéterminée

w krótkim czasie en peu de temps

Wszystko w swoim czasie. Chaque chose en son temps.

iść z duchem czasu vivre avec son temps

za moich czasów de mon temps