dusić

dusić يَختنق udusit være ved at kvæles ersticken πνίγομαι choke asfixiar tukehtua s’étouffer gušiti se soffocare 息が詰まる 숨이 막히다 verstikken kvele engasgar-se душить kvävas ทำให้หายใจไม่ออก tıkanmak bị nghẹt thở 哽住

verb transitive dusić [duɕiʨ]

1 ściskać kogoś za gardło étrangler

Morderca dusił swoje ofiary. L'assassin étranglait ses victimes.

2 gnieść serrer

Nerwowo dusiła chusteczkę. Elle serrait nerveusement son mouchoir.

3 tłumić, ukrywać étouffer

dusić w sobie płacz étouffer ses larmes

4 gotować na wolnym ogniu (faire) cuire à feu doux

Do ryby dodać warzywa i dusić 20 minut. Ajouter les légumes au poisson et faire cuire à l'étouffée pendant 20 minutes.

verb reflexive dusić się [duɕiʨ ɕɛ]

1 nie móc oddychać étouffer; suffoquer

dusić się od dymu suffoquer à cause de la fumée

2 źle się czuć étouffer

Duszę się w tym miasteczku. J'étouffe dans cette petite ville.

3 gotować się na wolnym ogniu cuire à l'étouffée

Mięso dusi się. La viande est en train de cuire à l'étouffée.

dusić się od/ze śmiechu
śmiać się bardzo mocno se tordre de rire