należeć

należeć zählen, gehören appertain, belong يخُص patřit tilhøre ανήκω pertenecer kuulua appartenir pripadati appartenere 所属する 속하다 thuishoren høre hjemme pertencer принадлежать höra hemma เป็นของ ait olmak thuộc về 属于 屬於

verb intransitive należeć [nalɛʒɛʨ]

1 być czyjąś własnością appartenir

Ten samochód należy do mojego brata. Cette voiture appartient à mon frère.

2 być członkiem czegoś faire partie

należeć do organizacji faire partie d'une organisation

3 stanowić czyjś obowiązek appartenir

Nie do mnie należy decyzja w tej sprawie. Il ne m'appartient pas d'en décider.

jak należy
jak trzeba, odpowiedni comme il faut

Usiądź jak należy! Assieds-toi comme il faut !

należy
trzeba, powinno się il faut

Należy zawiadomić policję. Il faut appeler la police.

verb reflexive należeć się [nalɛʒɛʨ ɕɛ]

przysługiwać mériter

Należy ci się kara. Tu mérites une punition.

Ile się należy? Combien est-ce que je vous dois ?