trafić

trafić golpear atteindre, frapper, parvenir, saisir

verb vb perf trafić, trafiać [trafiʨ, trafjaʨ]

1 nie chybićnie chybiać toucher juste

trafić do celu toucher la cible

2 znaleźć sięznajdować się gdzieś aller

trafić do więzieniado szpitala aller en prison/à l'hôpital

3 zjawićzjawiać się gdzieś arriver

Trafiłeś akurat na kolację. Tu arrives juste pour le dîner.

4 napotkaćnapotykać kogoś lub coś tomber

Trafiłem na nią przypadkiem. Je suis tombé sur elle par hasard.

verb reflexive perfective trafić się [trafiʨ ɕɛ]

zdarzyć się avoir lieu

Trafiła mi się dobra okazja. Une bonne occasion s'est présentée à moi.