uciec

uciec elope, abscond, escape, flee, run away scappare, sfuggire a يَتْفَادى, يَفِرْ, يَهْرُب uprchnout, utéct flygte, løbe væk, undslippe davonlaufen, entkommen, flüchten δραπετεύω, τρέπομαι σε φυγή darse a la fuga, escaparse, fugarse paeta fuir, s’enfuir bježati, pobjeći 逃げる, 逃げ出す 달아나다, 도망가다, 탈출하다 ontsnappen, vluchten, weglopen flykte, rømme, stikke av escapar-se, fugir избежать, спасаться бегством, убегать fly, rymma วิ่งหนีไป, หนี, หลบหนี kaçmak chạy đi, chạy trốn, trốn thoát 潜逃, 逃跑, 逃避

verb intransitive perfective uciec [uʨɛʦ]

szybko się oddalić fuir; s'enfuir

uciec z domu fuguer

uciec z więzienia s'évader d'une prison

verb reflexive perfective uciec się [uʨɛʦ ɕɛ]

uciec się do kogoś/czegoś
odwołać się do kogoś lub czegoś avoir recours à qqn/qqch

Uciekł się do przemocy. Il a eu recours à la force.