uderzyć

uderzyć knock, hit, strike, thump urtare, attaccare, battere, colpire يجلد, يَرْتَطِم ب, يُصْيب, يَضرِب praštit, udeřit, zasáhnout dunke, falde ind, ramme, slå til einschlagen, schlagen βαριοχτυπώ, επιτίθεμαι αιφινιδιαστικά, πλήττω, χτυπώ aporrear, asestar un golpe, golpear iskeä, lyödä, tömähdys cogner, frapper, heurter dojmiti se, udarati, udariti ゴツンと打つ, 打つ, 襲う ...을 치다, (...을) 때리다, 치다, 탁 치다 dreunen, slaan, strijken banke (på), slå atacar, bater, bater em, pancada глухой звук, нападать, ударять, ударяться dunka, slå ตี, ตี ดีด ปะทะ, ทุบ, หยุดงานประท้วง darbe yemek, güm güm vurmak, vurmak đánh, đập, điểm giờ 打击, 重击

verb transitive perfective uderzyć [udɛʒɨʨ]

1 zadać cios frapper

uderzyć psa battre son chien

uderzyć kogoś w twarz gifler qqn

2 stuknąć w coś cogner; frapper

uderzyć pięścią w stół donner un coup de poing sur la table

Samochód uderzył w drzewo. La voiture a heurté un arbre.

3 zwrócić czyjąś uwagę frapper; impressionner

Uderzyła mnie jej uroda. J'ai été frappé par sa beauté.

verb reflexive perfective uderzyć się [udɛʒɨʨ ɕɛ]

zetknąć się z czymś z rozmachem se cogner

uderzyć się w głowę se cogner à la tête

uderzyć się o stół se cogner contre une table