wygiąć

wygiąć يَنْبَعِج promáčknout bule einbeulen βαθουλώνω dent abollar kolhia cabosser udubiti ammaccare へこむ 움푹 들어가게 하다 deuken bulke amolgar, dentar делать вмятину buckla ทำให้เป็นรอยบุ๋ม göçürmek làm lõm 削弱

verb verb / transitive / perfective / transitive wygiąć, wyginać [vɨgjɔɲʨ, vɨginaʨ]

pochylićpochylać courber

wygiąć pręt courber une barre de fer

verb reflexive perfective wygiąć się [vɨgjɔɲʨ ɕɛ]

1 zgiąć się, schylić się se courber

Wygięła się do tyłu. Elle s'est penchée en arrière.

2 stać się wygiętym se tordre

Drut się wygiął. Le fil s'est tordu.