zawieść

zawieść disappoint, let down, fail يَفْشَل nezdařit (se) slå fejl scheitern αποτυγχάνω fracasar epäonnistua échouer propasti fallire 失敗する 실패하다 mislukken mislykkes falhar потерпеть неудачу misslyckas ล้มเหลว başarısız olmak thất bại 失败 להיכשל 失敗

verb verb / transitive / perfective / transitive zawieść, zawodzić [zavjɛɕʨ, zavɔʥiʨ]

1 sprawić zawód décevoir; trahir

zawieść czyjeś zaufanie trahir la confiance de qqn

Zawiodłeś mnie. Tu m'as déçu(e).

2 nie przynieść oczekiwanych efektów trahir

Intuicja mnie nie zawiodła. Mon intuition ne m'a pas trahi(e).

Zawiodły mnie nerwy.
zdenerwowałem się Mes nerfs m'ont trahi(e).

verb reflexive zawieść się [zavjɛɕʨ ɕɛ]

doznać zawodu être déçu/-ue

Zawiodłem się na nim. Il m'a déçu.