zbiec

zbiec abscond бежать לברוח

verb intransitive perfective zbiec [zbjɛʦ]

1 zejść na dół biegnąc descendre en courant

zbiec po schodach dévaler l'escalier

2 uciec s'enfuir

zbiec z więzienia s'évader d'une prison

verb reflexive perfective zbiec się [zbjɛʦ ɕɛ]

1 zgromadzić się accourir

Na miejsce wypadku zbiegło się dużo ludzi. Une foule est accourue sur le lieu de l'accident.

2 złączyć się converger

Ulice zbiegają się na placu. Les rues convergent vers la place.

3 zdarzyć się w tym samym czasie coïncider

Jego wyjazd zbiegł się z moim. Son départ coïncide avec le mien.

4 skurczyć się rétrécir

Sweter zbiegł się w praniu Le pull a rétréci au lavage.