zerwać

zerwać Pause перерыв διάλειμμα break pauze

verb transitive perfective zerwać [zɛrvaʨ]

1 oderwać arracher

zerwać kwiaty cueillir des fleurs

2 oderwać, przerwać rompre

zerwać nić rompre un fil

3 przestać się z kimś kontaktować rompre

zerwać z przyjaciółmi rompre avec ses amis

4 unieważnić, uniemożliwić rompre

zerwać umowę rompre un contrat

zerwać zaręczyny rompre ses fiançailles

verb reflexive perfective zerwać się [zɛrvaʨ ɕɛ]

1 oderwać się se détacher

Pies zerwał się z łańcucha. Le chien s'est détaché.

2 przerwać się se casser

Struna się zerwała. La corde s'est cassée.

3 wstać w sposób gwałtowny bondir

zerwać się z krzesła bondir de sa chaise

4 wstać z łóżka sauter de son lit

zerwać się o świcie se lever à l'aube

5 zacząć się gwałtownie se lever

Zerwała się burza. L'orage a éclaté.

Zerwał się wiatr. Le vent s'est levé.